I'm so back in blogworld LOL. I just saw the teaser of Angelito: Batang Ama and well...it kind of not made me more excited about the show but...uhm...I'm lost. I can't express the reason what made me blog about it so I'll just skip this. It's getting annoying :P
The show is basically about a normal high school guy (Angelito) who dreams big for his family. A typical responsible Filipino (or trying to be), I should say. Until one day, he meets this girl and they click so they become boyfriend-girlfriend. They had sex....the girl gets pregnant and here comes the plot...
What made me excite about the show is the story's point of view. Usually with this kind of plots, it's the girl who will be the center of the story. Well, most of soap operas in TV have women as their protagonist. But here, it's the guy so it kinda have a refreshing view. I hope ABS has a good script for this concept. If it's another cliche, I might like drop it once Devon's appearance will be like in Mula sa Puso. I guess, that's the reason why I felt nothing when I saw the teaser. I saw CLICHE. All caps. I hope I'm wrong though.
Oh, this is the teaser by the way
credits to TeamLMD2012
Showing posts with label samvon. Show all posts
Showing posts with label samvon. Show all posts
Saturday, November 5, 2011
Monday, September 5, 2011
Husband and Wife Chapter 22-23
Chapter 22: Samvon
"Nasa labas na raw sina Debbie." Nagtatakang napalingon si Yvonne kay Ryan. Bakit nasa labas ang mga iyon? Hindi ba nag-CR lang naman sila at naturally ay babalik sila sa upuan nila?
Tila nabasa naman nito ang nasa isip niya at nagkibit-balikat lamang ito. "Mabuti pa, puntahan na lang natin."
Tumango siya at tumayo na sila.
"Don't worry, Yvonne, mababait naman ang mga 'yun," pag-a-assure nito. "Ako na ang magbibitbit ng bag mo. Ang laki pala niyan."
Alanganing natawa na lang siya. "Ako na lang, kuya. Salamat."
"Hoy, Debbie, Cheche, huwag ninyong i-terrorize yun ah," paalala niya sa mga ito. Binatukan tuloy siya ni Debbie. "Bakit ka ba nambabatok?"
"E paanong di ka babatukan e ilang beses mo nang sinabi sa amin 'yan," naiiling na sagot naman ni Debbie sabay suntok pa sa braso niya. "Ano namang akala mo sa amin, nangangagat ng mga nerd na hindi nagsusuklay?"
Umismid lang siya.
"O ayan na pala sila," ani Cheche. "At para silang a-attend sa costume party."
Napalingon silang dalawa ni Debbie sa direksyon nina Yvonne at Ryan. Oo nga. Parehong makapal ang salamin ng mga ito at pareho din ang pang-itaas. Not to mention na parehong long hair ang mga ito na akala mo ilang araw nang hindi nagsusuklay. Pinagtitinginan na nga ang mga ito.
Nagulat si Yvonne nang basta na lang siyang hablutin ni Samuel palayo kay Ryan. Nang lingunin naman niya ito at poker face lang ito.
"Bakit ninyo kami pinalabas?" tanong ni Ryan. Ngunit tumingin lang ang asawa nito kay Samuel. Maging ang isa pang babae na sa pagkakatanda niya ay Cheche ang pangalan ay tumingin lang sa kasama niya. Sino ang mga ito?
"Tigilan ninyo nga ako," naiiling na sabi ni Samuel. "Kailangan ko nang bumalik sa stage at nagte-text na ang manager ko."
Iiwan siya ni Samuel sa mga ito?
"Dito ka muna sa mga 'to." Nabasa yata nito ang nasa isip niya. "Huwag kang mag-alala, hindi ka naman aanuhin ng mga ito."
"Anong 'aanuhin,' Samuel," nakakaloko ang ngiti na tanong ng asawa ni Ryan.
"Debbie, ha! Umayos ka!"
"Maayos naman ako ah." Nagmaang-maangan pa ito. "Ano naman ang pwede kong gawin sa pinsan ng asawa ko?"
"Cut it out!" asik ni Samuel sa babae. "You know she's not."
"Ha?"
"Sorry, obvious ka, girl."
"At obvious din ang ermitanyong 'to."
"Ermitanyo?"
"Mukha naman siyang ermitanyo, eh."
"Hay Debbie," natatawang sabi ni Samuel. "You really haven't changed!"
Really haven't change? Sino ang Debbie na ito kay Samuel?
"Basta, kayo muna ang bahala dito, ha." Kailangan na talagang umalis ni Samuel para mag-perform. Bad trip naman kasi ang entrada ng dalawang babaeng 'to, napaka-wrong timing. Not that he wanted to meet with them, in the first place. At least, not in the situation he and Yvonne is into.
"You can leave Yvonne with us." Sa wakas ay nagsalita rin ang asawa ni Debbie.
"Text mo ako, Yvonne," aniya. Mukha namang okay si Yvonne at ang asawa ni Debbie. Sa ngayon, pagkakatiwalaan niya muna ito. Sa ngayon.
Chapter 23: Ryvon
"Ang tahimik naman," comment ni Cheche. Kanina pa sila nasa Starbucks pero walang nagsasalita sa kanila. Nakikiramdam lang sina Debbie at Ryan, text lang nang text si Cheche at nakayuko lang si Yvonne at nakikipag-staring contest sa kape nito.
"Alangan namang i-interrogate ko 'tong isang 'to eh di patay naman ako kay Samuel," ani Debbie na umismid pa.
"Itanong mo na lang kaya kung anong nakaraan nila ng asawa mo."
"Ha?!" Biglang nagtaas ng tingin si Yvonne. "Wala kaming nakaraan ni kuya Ryan."
"Ah, okay." Napatango lang si Debbie though napansin niyang medyo pwersado ang pagkakasabi nito. "Paano kayo nagkakilala nitong si Ryan."
"Ahm, ano kasi..."
"Kasi ano? Huwag mong sabihing may something din sa pagkakakilala ninyo ni Ryan?"
"Something?" Ryan inquired. "Ano naman ang magiging something sa amin ni Yvonne?"
"You tell me, Ryan," napapakamot sa leeg na sabi ni Debbie. "She said you're cousins yet you're not. Baka naman, mag-cousin kayo talaga. As in, mag-cousin-tahan."
"What?!" di makapaniwala ang ermitanyo sa sinambit ng asawa. "You're my wife yet pinagbibintangan mo akong may girlfriend?"
"Aba, malay ko." Akala mo ay chill lang si Debbie. "Bakit nauutal pa itong si Yvonne e tinatanong ko lang naman kung paano kayo nagkakilala?"
"E kayo nung Samuel na 'yun? Paano kayo nagkakilala?"
"Ermitanyo, use your head!"
"Huwag mo nga akong ma-use-use your head diyan! Sagutin mo ako nang matino."
"Ako, kailangang sagutin kita nang matino pero itong Yvonne mo, okay lang na magsinungaling at magpaligoy-ligoy?!"
"Ah, guys, kasi---"
"Shut up!" Tiningnan nang masama ni Debbie ang nagsalitang si Yvonne kaya di na nito natuloy ang sinasabi.
"Hey!" saway ni Ryan dito. "Huwag mong ibaling sa iba ang init ng ulo mo."
"Right," ani Debbie. "Then, I'm gonna get out of here so I can freakin shup up!"
Iyon lang at nag-walk out na ito.
After that, isang nakaka-tensyong katahimikan na naman. Until Yvonne decides to say something.
"Ahm, kuya Ryan, sorry."
"Don't be," napabuntung-hininga si Ryan. "It's my fault."
"Good thing, you're aware of that," banat ng kaibigan ni Debbie na si Cheche. "I'm gonna check out on her. Nag-subside na siguro ang init ng ulo 'nun."
"Ako na," pagbo-volunteer niya. "Ikaw na muna ang bahala kay Yvonne, Cheche."
"Yvonne, baby ka ba?"
"Huh?"
"Nagmumukha kasi kaming babysitter pag kasama ka namin."
"Ha?! Naku, sorry!"
"No biggie," nagkibit-balikat lang si Cheche nang makita ang di makapaniwalang-tingin ni Ryan dito. "O, akala ko ba, ikaw na ang bahala sa asawa mo?"
"Excuse me."
"Masama sa katawan ang paninigarilyo." Nagulat na lang si Debbie nang may kumuha ng yosi niya sa kanya at itapon iyon. It was her husband.
"Hindi mo nga pala alam na naninigarilyo ako," aniya. "Ang dami pa nating hindi alam sa isa't isa."
"Tama ka," ayon naman nito. "Sabagay, madalian ang pagpapakasal natin. Ni hindi man lang tayo nagkaligawan at nagkagustuhan."
"Nagsisisi ka ba na ako ang pinakasalan mo?"
"Hindi," diretsong sagot naman nito. Napalingon siya rito. "Dahil sa 'yo, naeengganyo akong kumain sa labas ng lab ko. Natutulog ako sa kwarto natin gabi-gabi. You made me want to do simple things an ordinary husband does. Gusto kitang i-date, bilhan ng mga magagandang bagay, payagan ka sa mga lakad mo gaya ngayon. And then sunduin ka para mag-request sa akin ng extension sa pakikipag-party mo with you friends. At kapag napapangiti kita, I felt that I did my best as your husband."
"Ang lalim nun ah," nakangiting sabi niya.
"Hindi ka na galit sa akin?"
"Hmm, pag-iisipan ko pa."
"Ah ganun?" Iyon lang at kiniliti na siya ni Ryan.
"Anak ng! Ermitanyo!"
"Nasa labas na raw sina Debbie." Nagtatakang napalingon si Yvonne kay Ryan. Bakit nasa labas ang mga iyon? Hindi ba nag-CR lang naman sila at naturally ay babalik sila sa upuan nila?
Tila nabasa naman nito ang nasa isip niya at nagkibit-balikat lamang ito. "Mabuti pa, puntahan na lang natin."
Tumango siya at tumayo na sila.
"Don't worry, Yvonne, mababait naman ang mga 'yun," pag-a-assure nito. "Ako na ang magbibitbit ng bag mo. Ang laki pala niyan."
Alanganing natawa na lang siya. "Ako na lang, kuya. Salamat."
"Hoy, Debbie, Cheche, huwag ninyong i-terrorize yun ah," paalala niya sa mga ito. Binatukan tuloy siya ni Debbie. "Bakit ka ba nambabatok?"
"E paanong di ka babatukan e ilang beses mo nang sinabi sa amin 'yan," naiiling na sagot naman ni Debbie sabay suntok pa sa braso niya. "Ano namang akala mo sa amin, nangangagat ng mga nerd na hindi nagsusuklay?"
Umismid lang siya.
"O ayan na pala sila," ani Cheche. "At para silang a-attend sa costume party."
Napalingon silang dalawa ni Debbie sa direksyon nina Yvonne at Ryan. Oo nga. Parehong makapal ang salamin ng mga ito at pareho din ang pang-itaas. Not to mention na parehong long hair ang mga ito na akala mo ilang araw nang hindi nagsusuklay. Pinagtitinginan na nga ang mga ito.
Nagulat si Yvonne nang basta na lang siyang hablutin ni Samuel palayo kay Ryan. Nang lingunin naman niya ito at poker face lang ito.
"Bakit ninyo kami pinalabas?" tanong ni Ryan. Ngunit tumingin lang ang asawa nito kay Samuel. Maging ang isa pang babae na sa pagkakatanda niya ay Cheche ang pangalan ay tumingin lang sa kasama niya. Sino ang mga ito?
"Tigilan ninyo nga ako," naiiling na sabi ni Samuel. "Kailangan ko nang bumalik sa stage at nagte-text na ang manager ko."
Iiwan siya ni Samuel sa mga ito?
"Dito ka muna sa mga 'to." Nabasa yata nito ang nasa isip niya. "Huwag kang mag-alala, hindi ka naman aanuhin ng mga ito."
"Anong 'aanuhin,' Samuel," nakakaloko ang ngiti na tanong ng asawa ni Ryan.
"Debbie, ha! Umayos ka!"
"Maayos naman ako ah." Nagmaang-maangan pa ito. "Ano naman ang pwede kong gawin sa pinsan ng asawa ko?"
"Cut it out!" asik ni Samuel sa babae. "You know she's not."
"Ha?"
"Sorry, obvious ka, girl."
"At obvious din ang ermitanyong 'to."
"Ermitanyo?"
"Mukha naman siyang ermitanyo, eh."
"Hay Debbie," natatawang sabi ni Samuel. "You really haven't changed!"
Really haven't change? Sino ang Debbie na ito kay Samuel?
"Basta, kayo muna ang bahala dito, ha." Kailangan na talagang umalis ni Samuel para mag-perform. Bad trip naman kasi ang entrada ng dalawang babaeng 'to, napaka-wrong timing. Not that he wanted to meet with them, in the first place. At least, not in the situation he and Yvonne is into.
"You can leave Yvonne with us." Sa wakas ay nagsalita rin ang asawa ni Debbie.
"Text mo ako, Yvonne," aniya. Mukha namang okay si Yvonne at ang asawa ni Debbie. Sa ngayon, pagkakatiwalaan niya muna ito. Sa ngayon.
Chapter 23: Ryvon
"Ang tahimik naman," comment ni Cheche. Kanina pa sila nasa Starbucks pero walang nagsasalita sa kanila. Nakikiramdam lang sina Debbie at Ryan, text lang nang text si Cheche at nakayuko lang si Yvonne at nakikipag-staring contest sa kape nito.
"Alangan namang i-interrogate ko 'tong isang 'to eh di patay naman ako kay Samuel," ani Debbie na umismid pa.
"Itanong mo na lang kaya kung anong nakaraan nila ng asawa mo."
"Ha?!" Biglang nagtaas ng tingin si Yvonne. "Wala kaming nakaraan ni kuya Ryan."
"Ah, okay." Napatango lang si Debbie though napansin niyang medyo pwersado ang pagkakasabi nito. "Paano kayo nagkakilala nitong si Ryan."
"Ahm, ano kasi..."
"Kasi ano? Huwag mong sabihing may something din sa pagkakakilala ninyo ni Ryan?"
"Something?" Ryan inquired. "Ano naman ang magiging something sa amin ni Yvonne?"
"You tell me, Ryan," napapakamot sa leeg na sabi ni Debbie. "She said you're cousins yet you're not. Baka naman, mag-cousin kayo talaga. As in, mag-cousin-tahan."
"What?!" di makapaniwala ang ermitanyo sa sinambit ng asawa. "You're my wife yet pinagbibintangan mo akong may girlfriend?"
"Aba, malay ko." Akala mo ay chill lang si Debbie. "Bakit nauutal pa itong si Yvonne e tinatanong ko lang naman kung paano kayo nagkakilala?"
"E kayo nung Samuel na 'yun? Paano kayo nagkakilala?"
"Ermitanyo, use your head!"
"Huwag mo nga akong ma-use-use your head diyan! Sagutin mo ako nang matino."
"Ako, kailangang sagutin kita nang matino pero itong Yvonne mo, okay lang na magsinungaling at magpaligoy-ligoy?!"
"Ah, guys, kasi---"
"Shut up!" Tiningnan nang masama ni Debbie ang nagsalitang si Yvonne kaya di na nito natuloy ang sinasabi.
"Hey!" saway ni Ryan dito. "Huwag mong ibaling sa iba ang init ng ulo mo."
"Right," ani Debbie. "Then, I'm gonna get out of here so I can freakin shup up!"
Iyon lang at nag-walk out na ito.
After that, isang nakaka-tensyong katahimikan na naman. Until Yvonne decides to say something.
"Ahm, kuya Ryan, sorry."
"Don't be," napabuntung-hininga si Ryan. "It's my fault."
"Good thing, you're aware of that," banat ng kaibigan ni Debbie na si Cheche. "I'm gonna check out on her. Nag-subside na siguro ang init ng ulo 'nun."
"Ako na," pagbo-volunteer niya. "Ikaw na muna ang bahala kay Yvonne, Cheche."
"Yvonne, baby ka ba?"
"Huh?"
"Nagmumukha kasi kaming babysitter pag kasama ka namin."
"Ha?! Naku, sorry!"
"No biggie," nagkibit-balikat lang si Cheche nang makita ang di makapaniwalang-tingin ni Ryan dito. "O, akala ko ba, ikaw na ang bahala sa asawa mo?"
"Excuse me."
"Masama sa katawan ang paninigarilyo." Nagulat na lang si Debbie nang may kumuha ng yosi niya sa kanya at itapon iyon. It was her husband.
"Hindi mo nga pala alam na naninigarilyo ako," aniya. "Ang dami pa nating hindi alam sa isa't isa."
"Tama ka," ayon naman nito. "Sabagay, madalian ang pagpapakasal natin. Ni hindi man lang tayo nagkaligawan at nagkagustuhan."
"Nagsisisi ka ba na ako ang pinakasalan mo?"
"Hindi," diretsong sagot naman nito. Napalingon siya rito. "Dahil sa 'yo, naeengganyo akong kumain sa labas ng lab ko. Natutulog ako sa kwarto natin gabi-gabi. You made me want to do simple things an ordinary husband does. Gusto kitang i-date, bilhan ng mga magagandang bagay, payagan ka sa mga lakad mo gaya ngayon. And then sunduin ka para mag-request sa akin ng extension sa pakikipag-party mo with you friends. At kapag napapangiti kita, I felt that I did my best as your husband."
"Ang lalim nun ah," nakangiting sabi niya.
"Hindi ka na galit sa akin?"
"Hmm, pag-iisipan ko pa."
"Ah ganun?" Iyon lang at kiniliti na siya ni Ryan.
"Anak ng! Ermitanyo!"
Thursday, May 12, 2011
Sunday, May 8, 2011
Monday, April 18, 2011
Samvon Teaser for GV Week 4
credits to IAdelaCruz88
Ehem! When I still can't get over with the Jaevon teaser, here's another teaser starring Lil Romeo and Lil Juliet. I.am.torned! Have mercy on me Miss IA, don't release a Tropa teaser today or my heart will explode. Please! Pretty please! With a cherry on top :D
Wednesday, March 23, 2011
GV Hahataw Na This April
credits to IAdelaCruz88
Good Vibes full trailer. This will be shown on April 3. I just love how Maribeth (Devon's character) seems to play an important role in Troy's (Enrique's character) life. She in included in the trailer. Can't be helped, I guess. ;)
Saturday, March 19, 2011
All I Need Is Love
credits to nicobunso
I can feel Good Vibes already <3 I love their MV. It's so cute! Bret Jackson did a good job singing the song. Though he had some akward moments, I'll still grade him excellent for this video.
The editing is also nice. I think I already had an idea about the plot after watching the video. The roles of Ivan Dorschner, Kazel Kinouchi, Chikara Nawa and Heidi Riego are not clear though. I hope they'll get longer exposures once the show aired.
And because I am a big fan of Devon Seron, I feel proud while watching the MV. I so love her expressions! Girl, you made me believe that your character is secretly in love with your best friend. You nailed it!
I just so love Devon's scenes in the video:
Scene 1: When Troy, holding flowers, approached Maribeth. I like Devon's transition of expression --- from surprise to "okay yan pare!" look
Scene 2: A snapshot. She's so pretty :D
Scene 3: When I supposed, they won on a competition. DevQuen <3
Scene 4: Chicken dance! My gosh! My baby was so adorable! Jaevon's smiles were so cute <3
Scene 5: Aaaawwww!!! Looks like someone fell in love at first sight. Hihihi!
Scene 6: Maribeth's jealous. I'm convinced! Kudos, Baby Devs :D
Scene 7: The scene was so tender. Once again, I love Devon's change of emotion from joy with matching kilig from sadness.
Scene 8: Another DevQuen moment. I just like the way that Sam Concepcion had like the whole cast (except DevQuen) dancing with him while Enrique Gil was only dancing with Devon. Harhar!
credits
Love her look! She's so pretty! Even without make up.And so, my excitement for GV had just raised to another level <3
Tuesday, February 1, 2011
Another One Shot
Puro oneshots na lang ang nagagawa ko. Ang tamad ko talaga :P Anyway, I hope you guys will enjoy this product of my temporary insanity. ( feeling lang po, sana walang wrong grammar :P)
Bunchan: Ang gwapo-gwapo talaga ng Prince Charming ko.
Elle: Alam na ng buong campus yan! Kailan ka ba magtatapat?
Bunchan: Ano ako? Cheap?! May natitira pa naman akong dignidad sa katawan.
Elle: Di inamin mo ring nakakawala ng dignidad ang ginagawa mo. (nag-rolleyes)
Bunchan: E bakit ka naman sumasama sa akin?
Elle: Para dakdakan ka, ano pa ba?!
Bunchan: Waaaaaahhhhh!!!
Elle: Here we go again!
Bunchan: Elle, bakla! Tiningnan niya ako! Tiningnan niya ako! Ready na akoooooo!!!
Elle: Ako rin, ready nang itakwil ka!
Bunchan: You're so amazing, just the way you are! (nakisabay sa kumakanta)
Elle: Siguro naman, okay ka na?
Bunchan: Punta tayo sa sa backstage.
Elle: Ang lamok dun!
Bunchan: Ibibili kita ng Off at Downy, dali!
Aaron: Nice dude! You rock!
Samuel: Thanks, bro!
Quen: Success na naman ang concert natin.
Robi: The producer called again.
Aaron, Quen, Robi: (napatingin kay Samuel)
Samuel: Bakit ganyan na naman kayo makatingin?
Aaron: (sumulyap muna sa isang bahagi ng backstage) Ilibre mo na lang kami.
Samuel: Jollibee tayo? Magpapa-burger ako!
Robi: Oo na!
Quen: Tara let's!
Elle: O, sa Jollibee daw?
Bunchan: Solve na ako!
Elle: (binatukan ang kaibigan) ano namang tingin mo dun, pagkain?
Bunchan: Elle, tingnan mo ang mga shots ko! Wala ka talagang angle na itatapon sa Samuel ko!
Elle: Kailan - (di natuloy ang sasabihin dahil kinaladkad ng kaibigan palayo sa backstage)
Robi: Di ka na ata susundan.
Samuel: (napabuntong-hininga lang)
Quen: Ewan ko sa 'yo!
Samuel: Alam ninyo naman lagay namin.
Aaron: Kailan mo ba balak ilantad ang ginagawa ng prinsesa mo? (nag-quote pa talaga sa prinsesa)
Elle: Nakakabuwang ka, bakla! Bakit ayaw mo pang ilantad ang sarili mo?
Bunchan: Alam mo naman ang lagay namin.
Elle: Ewan ko sa inyo! Ewan ko sa iyo! Ipaglalaban ka naman nun eh!
Bunchan: Alam ko naman.
Quen: You'll fight for her naman di ba?
Sam: Sana lang, ma-realize niya yun.
Elle: E bakit, para kang tanga na sumusunod sa kanya?
Bunchan: Para naman sa kanya to eh. Sana lang, di siya mabwisit sa pang-i-stalk ko.
Sam: Sana lang, ma-gets niya na mas mahalaga siya sa akin. Malapit na akong mapuno eh!
Elle: Timang ka talaga! Paano kung mapuno yun?
Sam: Heto nga o, bumili na ako ng engagement ring namin.
Bunchan: Ang gwapo-gwapo talaga ng Prince Charming ko.
Elle: Alam na ng buong campus yan! Kailan ka ba magtatapat?
Bunchan: Ano ako? Cheap?! May natitira pa naman akong dignidad sa katawan.
Elle: Di inamin mo ring nakakawala ng dignidad ang ginagawa mo. (nag-rolleyes)
Bunchan: E bakit ka naman sumasama sa akin?
Elle: Para dakdakan ka, ano pa ba?!
Bunchan: Waaaaaahhhhh!!!
Elle: Here we go again!
Bunchan: Elle, bakla! Tiningnan niya ako! Tiningnan niya ako! Ready na akoooooo!!!
Elle: Ako rin, ready nang itakwil ka!
Bunchan: You're so amazing, just the way you are! (nakisabay sa kumakanta)
Elle: Siguro naman, okay ka na?
Bunchan: Punta tayo sa sa backstage.
Elle: Ang lamok dun!
Bunchan: Ibibili kita ng Off at Downy, dali!
Aaron: Nice dude! You rock!
Samuel: Thanks, bro!
Quen: Success na naman ang concert natin.
Robi: The producer called again.
Aaron, Quen, Robi: (napatingin kay Samuel)
Samuel: Bakit ganyan na naman kayo makatingin?
Aaron: (sumulyap muna sa isang bahagi ng backstage) Ilibre mo na lang kami.
Samuel: Jollibee tayo? Magpapa-burger ako!
Robi: Oo na!
Quen: Tara let's!
Elle: O, sa Jollibee daw?
Bunchan: Solve na ako!
Elle: (binatukan ang kaibigan) ano namang tingin mo dun, pagkain?
Bunchan: Elle, tingnan mo ang mga shots ko! Wala ka talagang angle na itatapon sa Samuel ko!
Elle: Kailan - (di natuloy ang sasabihin dahil kinaladkad ng kaibigan palayo sa backstage)
Robi: Di ka na ata susundan.
Samuel: (napabuntong-hininga lang)
Quen: Ewan ko sa 'yo!
Samuel: Alam ninyo naman lagay namin.
Aaron: Kailan mo ba balak ilantad ang ginagawa ng prinsesa mo? (nag-quote pa talaga sa prinsesa)
Elle: Nakakabuwang ka, bakla! Bakit ayaw mo pang ilantad ang sarili mo?
Bunchan: Alam mo naman ang lagay namin.
Elle: Ewan ko sa inyo! Ewan ko sa iyo! Ipaglalaban ka naman nun eh!
Bunchan: Alam ko naman.
Quen: You'll fight for her naman di ba?
Sam: Sana lang, ma-realize niya yun.
Elle: E bakit, para kang tanga na sumusunod sa kanya?
Bunchan: Para naman sa kanya to eh. Sana lang, di siya mabwisit sa pang-i-stalk ko.
Sam: Sana lang, ma-gets niya na mas mahalaga siya sa akin. Malapit na akong mapuno eh!
Elle: Timang ka talaga! Paano kung mapuno yun?
Sam: Heto nga o, bumili na ako ng engagement ring namin.
Tuesday, January 18, 2011
Insomnia
Pasensya na po at one shot lang siya. At di kagandahan. Hihi!!! My SamVon oneshot! Sana di siya ganun ka-fail. Ang lahat nga pala ng ito ay bunga lamang ng kabaliwan ko. Hoping it will come true though! Hihi!
My clock is ticking. I hear it second by second. The night is so peaceful and so cold it's inviting me to sleep. The wind opens the doors of dreamland but a certain morena cutie is preventing me to enter.
I started showbizness when I was still a teenager and have crushes here and there. Oh yes, they made my world rock but they never affected me like how she is affecting me right now. Why is her presence makes me satisfied? Why is my eyes automatically finding her when it is Tuesday? Why is her smile so beautiful I wanna grab a camera a take a shot of it? And eventually save it in my wallet? Why am I analyzing her every move? Am I beginning to be her fan? Or her stalker? Why is she affecting my world so much that I think of her until now? It's already one thirty for goodness sake!
She had a crush on me. Everybody knew about it. Robi even tried to tease us when she guessed on ASAP without him. Oh, I wish I knew her first. Maybe, I will know her better than anyone else in our circle. I would love it if I know her best.
Maybe if I met a genie, I would wish to have just one power. The power to know what's on her mind. So I can make her happy. So, I knew what can make her happy. Maybe if I knew, she can smile for me more often. And us to be closer than now. Then we can have so much fun. She is fun to be with. Her bubbliness is very contagious.
Those ticking sound...what time is it? I really need to sleep. Please let me dream of her...
My clock is ticking. I hear it second by second. The night is so peaceful and so cold it's inviting me to sleep. The wind opens the doors of dreamland but a certain morena cutie is preventing me to enter.
I started showbizness when I was still a teenager and have crushes here and there. Oh yes, they made my world rock but they never affected me like how she is affecting me right now. Why is her presence makes me satisfied? Why is my eyes automatically finding her when it is Tuesday? Why is her smile so beautiful I wanna grab a camera a take a shot of it? And eventually save it in my wallet? Why am I analyzing her every move? Am I beginning to be her fan? Or her stalker? Why is she affecting my world so much that I think of her until now? It's already one thirty for goodness sake!
She had a crush on me. Everybody knew about it. Robi even tried to tease us when she guessed on ASAP without him. Oh, I wish I knew her first. Maybe, I will know her better than anyone else in our circle. I would love it if I know her best.
Maybe if I met a genie, I would wish to have just one power. The power to know what's on her mind. So I can make her happy. So, I knew what can make her happy. Maybe if I knew, she can smile for me more often. And us to be closer than now. Then we can have so much fun. She is fun to be with. Her bubbliness is very contagious.
Those ticking sound...what time is it? I really need to sleep. Please let me dream of her...
Subscribe to:
Posts (Atom)